Ne doğan günde ümit, gecesinde huzur var,

Ne içkimde teselli, sigaramda eski tat,

Yalnız gam, yalnız keder, yalnız özlem ve efkâr

Mutsuzluktan yana ne varsa kat kat...

Saçlarını okşayan parmaklarımı yaktım

Bıraktım ağlamayı, ağlasam neye yarar,

Seni yıllarca önce kalbimden söküp attım,

Gözlerimse bıkmadan yıllardır seni arar...

Mutluluk lafı bile bak ne kadar yabancı,

O eski mesut günler gözümde düğüm düğüm

Ve sen her şeye rağmen taa içimde bir sancı,

Ey, hatıralarında her dakika öldüğüm...

Orhan Çekiç

Erzurum/1969